به نام کوچک فرزندانم

تمام آسمان که نه فقط کافیست لکه ابری کوچک باقیمانده از توده ای عظیم توده ای سفید پراز اسب و گل و پرنده و اشکال دیگر مانند پیرزنی چاق عصازنان به سمت مغرب درحرکت باشد فقط کافیست نوک عصایش به آخرین مژه سرخ خرشیدبخورد مژه سرخ صورت زرد ورنگ پریده دخترفراری آسمان که هرروزصبح ازترس نامادری عجوزه اش از مشرق خیال ابری آسمان میگریزد فقط کافیست پیرزن چلاق شوهرمرده بفهمدامشب آخرین شب ماندن و فردا صبح رفتن استآنچنان نوک عصای ابری اش را به پهلوی خورشید فروخواهدکرد که غروب نکرده از هزار جای مغرب خیال طلوع خواهدکردفقط کافیست شب رفتن باشد آنچنان انتهای امروز به ابتدای فرداوصل خواهدشد که تنها چند ثانیه ی خیال انگیز و مردد از شبانه روز درآلبومی ثبت خواهدشد که عجیب میل گم شدن دارد فقط کافیست شب رفتن خواب زده باشی فقط کافیست آلبومی که پرازدلایل ماندن بودگم شده باشد دارد ..... نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم بهمن ۱۴۰۱ساعت 14:38 توسط رضا پیر حیاتی| به نام کوچک فرزندانم...

بلاخره رسیدیمقدری طول کشیدومجبور شدیم مقداری غذابخوریم واندکی بخندیم وبخوابیماما بلاخره رسیدیمرسیدیم به نقطه ای که دیگرنیازنیستاندامها را یکی یکی به پزشک داد ورسید گرفترسیدیم به روزیکه ممکن است درخیابان چهره ای آشناببینیبعدکه دقیق میشویچندین عضو سابق خودت را میبینی که روی یکنفردیگر نصب شدهقدری شبیه خودت شدهاما انصافاً چقدرعضوهابیشتربه او می آیند توبلاخره رسیدیم به نقطه ای که میشود یکجا انسان را به بعدی واگذار کردچون دراین زمان دیگرنگهداری از پوست وگوشت و استخوان نیزلیاقت و شانس میخواهد و اجازه مردی که روبرویت نشستهعینک سیاه زده و سیگار میکشد واز فواید سبک شدن برایت میگویدمیگوید که حتی نبودن ازسبک بودن نیزبهتراستحالا بازجای شکرش باقیست که قراراست اندام هارا مرد روبرو ببرداین روزها گاهی پیش می آید کهمردی چند کشور آنورتراجازه نمیدهد که تو تاروز آخرصاحب گوشت و استخوان خودت بمانیقدری طول کشیداما بلاخره رسیدیمحتی میتوانیم همه باهم دریک لحظه پیدا شویمفقط کافیست دنیا یک ترمز کوچک سریکی از کوچه های قدیمی شهر بزند..... نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم تیر ۱۴۰۱ساعت 0:51 توسط رضا پیر حیاتی| به نام کوچک فرزندانم...